Σεργκέι

Αυτές οι πυκνογραμμένες παρτιτούρες,

με τα εκατοντάδες μουσικά σύμβολα, στριμωγμένα ασφυκτικά το ένα δίπλα στο άλλο, από τα οποία, ωστόσο, κανένα δεν μπορείς να αφαιρέσεις,

όχι γιατί σε γοητεύουν οι δεξιοτεχνικές προκλήσεις αλλά γιατί κάθε απόπειρα κατανόησης δεν μπορεί παρά να θεμελιώνεται γύρω από την αντίληψη της αυταξίας όλων των ενδιάμεσων αποχρώσεων που πρέπει να αναδειχθούν,

αυτές οι πυκνογραμμένες παρτιτούρες,
μήπως δεν μοιάζουν τόσο πολύ με τη ζωή;

[ κι αφού τόσο πολύ της μοιάζουν, άκου κάπου εκεί, στο 15:26, το τραγούδι που λένε οι νύχτες μου πριν αποκοιμηθούν στο πλευρό σου ]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.