Ριζίτικο

Είμαστε ρίζες πεισματωμένες. Απλωθήκαμε σκαλίζοντας το έδαφος των προσδοκιών και τώρα σηκώνουμε δέντρα που γέρνουνε υπό το βάρος της λαχτάρας πλάι σε δρόμους που διασχίζουν βιαστικά τα καραβάνια της ματαίωσης. Μας προσπερνάει αδιάφορα ο χρόνος χλευάζοντας την επιμονή μας να κρατάμε ζωντανά τα κλαριά της μνήμης για να ξαποσταίνει στη σκιά τους η συνείδηση της απώλειας. Μα εμείς γνωρίσαμε την φιλοσοφία των εγκάτων. Θάψαμε βαθιά μέσα στη γη το άχτι της αιώνιας μοίρας. Λαξέψαμε την άφθαρτη πέτρα. Ταΐσαμε κάμπιες από το υστέρημα της ελπίδας, θρέψαμε σεισμούς από το περίσσευμα του στεναγμού. Απλωθήκαμε γδέρνοντας το έδαφος της χείμαιρας και τώρα σηκώνουμε δέντρα που δακρύζουν το ρετσίνι του ονείρου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.