Το αίνιγμα της σελήνης

Τι θα την κάνουμε τόση νύχτα; Πώς να σηκώσουμε αυτόν τον όγκο σκοταδιού που μαζεύτηκε γύρω από την ξεγνοιασιά του σύμπαντος; Ψάχνουμε στις τσέπες μας για ένα σπίρτο ή ένα μισοφέγγαρο να φωτίσει τις χίμαιρες που μας υποσχέθηκαν οι χάρτες της ανεξερεύνητης λύπης. Έχουμε ανάγκη τη συγκίνηση. Μια ανένδοτη ύβρι τρυφερότητας που θα μας απαλλάξει από το βάρος των αδυσώπητων θεών και των άθραυστων ανθρώπων. Αρκεί ένα πρόσχημα ρίγους για να βουτήξουμε στην άβυσσο της ευθραυστότητας. Να φωτίσουμε τις ρωγμές της ερήμου του ακλόνητου. Αρκεί μια υπόνοια συγκλονισμού για να εξεγερθεί ο άγρυπνος λυγμός του ονείρου. Όσο βαθαίνει το σκοτάδι της απομάγευσης, χρειάζεται να κατανοήσουμε το αίνιγμα της σελήνης. Νυχτώνοντας, να λάμψουμε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.