Καφεπαντοπωλείον «Η Μοναξιά»

Καμιά φορά
το φλιτζάνι μπερδεύεται
κι αντί να προειδοποιεί
θυμίζει,

κάποτε
τα πρόσωπα που αντίκρισες
είχαν τσιγάρα στο τραπέζι σου.

Κι αν μια φορά
είναι πικρό το κατακάθι,
δέκα φορές πικρότερη
είν’ η μνήμη.

Φωτογραφία: Το καφενείο των Κορακάδων, ενός ορεινού χωριού στην Κέρκυρα που παραμένει ερειπωμένο από τη δεκαετία του 1970, όταν οι κάτοικοί του αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν έπειτα από κατολισθήσεις που συνέβησαν στην περιοχή. Οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στους πρόποδες του βουνού όπου έχτισαν ξανά τα σπίτια τους. Ο νεοσύστατος -παραθαλάσσιος αυτή τη φορά- οικισμός ονομάστηκε Πετριτής.

«Κι έτσι, οι παροπλισμένοι Σαρακηνοί πειρατές (όπως θέλει η Ιστορία τους πρώτους κάτοικους του χωριού), που έχτισαν τα σπίτια τους ορεινά προκειμένου να αποφεύγουν τις πειρατικές επιθέσεις, επέστρεψαν στη θάλασσα, αυτή τη φορά ως ψαράδες. Μονάχα δυο-τρεις οικογένειες αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, κληροδοτώντας στο σήμερα μια χούφτα ηλικιωμένων, ζωντανών μέσα σε ένα χωριό νεκρό, με τη μνήμη να δακρύζει στη μοναξιά του πρωινού καφέ.» [1]

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν τραβήχτηκαν το καλοκαίρι του 2014, κατά τη διάρκεια περιπλάνησης στα ερείπια των Κορακάδων.

[1] Περιοδικό Carex Flacca, Τεύχος 2ο (Φθινόπωρο 2014)

2 σκέψεις στο “Καφεπαντοπωλείον «Η Μοναξιά»”

  1. Σπυρος Στουπας του Σταμάτη του. λουράκι

    Το χωριό μου αν και έζησα και μεγάλωσα στην πόλη της Κέρκυρας τα καλύτερα παιδικά καλοκαίρια τα πέρασα στο χώριο στο σπίτι της οικογένειας μου στα Στουπατικα απέναντι από το καφενείο του Κρασιβουλου και πίσω από το καφενιο η μοναξιά του Ξαδελφου Βασίλη

  2. Με αφορμή αναδημοσιεύσεις της ανάρτησης, σχόλια ντόπιων αναφέρουν ότι η πινακίδα του καφενείου κατέβηκε πριν λίγα χρόνια έπειτα από εντολή της αστυνομίας αφού… δεν υπήρχε σχετική ειδική άδεια!

    Ο κόσμος της ματαίωσης της συλλογικής εμπειρίας πάντα θα έχει άχτι κάθε μοναξιά που δεν καταδέχεται να μεταστραφεί σε αποξένωση.

    [to be continued]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.