Πιομπίνο

έχειςυπολογίσειποτέ
στα πόσα μίλια παύεις να ‘σαι μόνος
κι αρχίζεις να είσαι θάλασσα;

Οι κάβοι

Είναι φορές που οι κάβοι σπάνε
κι άλλες που λύνονται νωχελικά.
Τα πλοία τότε ταξιδεύουν.
Τα λιμάνια μένουν άδεια.

Και ήταν κι εκείνη η φορά
που ο κάβος ξήλωσε τη δέστρα
και την προβλήτα γκρέμισε μεμιάς

και πλοίο άλλο δεν σταμάτησε
ποτέ
να ταξιδεύει.

Ένα παιχνίδι

Σκοπός του παιχνιδιού και χρήσιμες οδηγίες προτού ξεκινήσετε να παίζετε:

1.
Βρείτε μια νύχτα και
μην τη φωτίσετε.

2.
Βρείτε μια ελπίδα και
αγνοήστε τη.

Αρχειοθετημένες παραλίες

Άραγε να λείπουμε καθόλου στις παραλίες μας; περνάμε τους χειμώνες χαζεύοντας πρωί-βράδυ κουνημένες φωτογραφίες από καλοκαιρινά δειλινά δίπλα στη θάλασσα, αποθηκευμένες πρόχειρα σε έναν φάκελο του κινητού με όνομα μηδέν-μηδέν-ένα [001] για να είναι πάντα ο ευκολότερα προσβάσιμος, όσα βροχερά μητροπολιτικά τοπία κι αν φωτογραφίσουμε σουλατσάροντας στην πόλη, θέλουμε οι… Περισσότερα »Αρχειοθετημένες παραλίες

Όρος Αιγάλεω

έτυχεν’ακούσειςποτέ
με τι λυγμούς πνίγονται τα σκοτάδια
σ’ αυτή τη φωταγωγημένη κόλαση;

Κάτω Ζάκρος

έχειςπροσέξειποτέ
με τι μαρτύριο κι αχορταγιά
γδύνει η θάλασσα τα βράχια

κι ύστερα τα εγκαταλείπει;

Στην κουπαστή

Καμιά φορά, μια ανεμόσκαλα
κρεμασμένη στα έξαλα ενός γκαζάδικου
εκλιπαρεί την παραμονεύουσα Χάρυβδη
για μια συμφορά χειρότερη
από τη νοσταλγία.

Κάβο Ντόρο ΙΙ.

Κρέμομαι στην κουπαστή ενός κοντεϊνεράδικου. Κοιτάζω πίσω μου τα στοιβαγμένα κιβώτια που μου θυμίζουν γιατί είμαι εδώ: ένα πακεταρισμένο παρελθόν που δοκιμάζει την αβέβαιη αντοχή των χαλύβδινων ελασμάτων. Είναι καλοκαίρι, τέλη Ιούλη. Μια εύθραυστη στιγμή ηρεμίας που αντιστέκεται στη γοητεία μιας θάλασσας που αγριεύει γύρω μου. Στην ακτή, απέναντι μου,… Περισσότερα »Κάβο Ντόρο ΙΙ.