Σκοτεινός θάλαμος #1

Βρήκα αυτή τη φωτογραφία, τραβηγμένη ένα καλοκαίρι κάπου στην Εύβοια, και κάπως ταράχτηκα γιατί συνειδητοποίησα ότι ούτε που θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που κοίταξα τον ουρανό. Δεν μιλάω για τις κλεφτές ματιές, αυτές που στόχο έχουν να λυτρώσoυν ένα πολύπαθο εικοσιτετράωρο, ούτε για εκείνου του είδους την παρατήρηση που συγχωρεί τα καθημερινά πταίσματα με αντάλλαγμα τη βαθιά υπόκλιση στην απειροσύνη. Όχι, δεν μιλάω για κανενός είδους εκβιασμένη παράπλευρη συγκίνηση.

Μιλάω για εκείνες τις στιγμές που διαρρηγνύουν το συνεχές του χρόνου και κάπως είναι λες και κάθε επίγειος αχός σιωπά και τότε παίρνει μιαν ανάσα το φεγγάρι να σου ψιθυρίσει «στάσου λιγάκι, άνθρωπε». ■

* Φωτογραφία: Στενό του Καφηρέα (Κάβο Ντόρο), Αύγουστος 2011

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.