Διαθλάσεις

Ένα τείχος. Όχι,
ένα σύνορο από σκυρόδεμα
οπλισμένο (όπως κι εγώ).

Και εγώ. Όχι,
κάποια απ’ τις αθόρυβες σκιές
που ανθίζουν (μέσα μου).

Μέσα μου, κάθε ξημέρωμα,
μια ρίζα λυγμού αναγγέλλει
την ήττα της εγκατάλειψης. ■

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.